วันนี้ไอซ์นั่งดูทีวี เรื่อง ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ (ไม่เคยดูมาก่อนค่ะ) ดูทางทีวีสาธารณะ ช่อง(ThaiPBS) ( 12 กรกฏาคม 2551)
ใครได้ดูพร้อมกับไอซ์บ้างค่ะ....(นั่งดู.... นั่งพิมพ์ถามไปในบอร์ดด้วยน่ะเนี่ย...เพราะสงสัยไม่ได้ดูตั้งแต่แรกค่ะ???????)




ใครเคยดูหนังเรื่องนี้แล้วมั่งค่ะ??? หนังเรื่อง ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ อ่ะ

1. หนังเรื่องนี้ที่สร้างจากเรื่องจริงหรือป่าวค่ะ ?
2. หนังเรื่องนี้มีตำนานหรือป่าวค่ะ?

[align=center][/align]

ครั้งหนึ่งเมื่อหลายร้อยปีมาแล้วที่บ้านตาดทอง ในฤดูฝนมีการเตรียมปักดำกล้าข้าวทุกครอบครัวจะออกไปไถนาเตรียมการเพราะปลูก
ครอบครัวของชายหนุ่มคนหนึ่งกำพร้าพ่อ ไม่ปรากฏชื่อหลักฐาน ก็ออกไปปฏิบัติภารกิจเช่นเดียวกัน

วันหนึ่งเขาไถนาอยู่นานจนสาย ตะวันขึ้นสูงแล้วรู้สึกเหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลียมากกว่าปกติ และหิวข้าวมากกว่าทุกวัน
ปกติแล้วแม่ผู้ชราจะมาส่งก่องข้าวให้ทุกวัน แต่วันนี้กลับมาช้าผิดปกติ

เขาจึงหยุดไถนาเข้าพักผ่อนอยู่ใต้ต้นไม้ ปล่อยเจ้าทุยไปกินหญ้าสายตาเหม่อมองไปทางบ้าน รอคอยแม่ที่จะมาส่งข้าวตามเวลาที่ควรจะมา
ด้วยความรู้สึกกระวนกระวายใจยิ่งสายตะวันขึ้นสูงแดดยิ่งร้อนความหิวกระหายยิ่งทวีคูณขึ้น

ทันใดนั้นเขามองเห็นแม่เดินเลียบมาตามคันนาพร้อมก่องข้าวน้อยๆ ห้อยต่องแต่งอยู่บนเสาแหรกคาน
เขารู้สึกไม่พอใจที่แม่เอาก่องข้าวน้อยนั้นมาช้ามาก ด้วยความหิวกระหายจนตาลาย อารมณ์พลุ่งพล่าน
เขาคิดว่าข้าวในก่องข้าวน้อยนั้นคงกินไม่อิ่มเป็นแน่ จึงเอ่ยต่อว่าแม่ของตนว่า

"อีแก่ มึงไปทำอะไรอยู่จึงมาส่งข้าวให้กูกินช้านัก
ก่องข้าวก็เอามาแต่ก่องน้อยๆ กูจะกินอิ่มหรือ?"

ผู้เป็นแม่เอ่ยปากตอบลูกว่า "ถึงก่องข้าวจะน้อยก็น้อยต้อนแต้นแน่นในดอกลูกเอ๋ย ลองกินเบิ่งก่อน"

ความหิว ความเหน็ดเหนื่อย ความโมโห หูอื้อตาลาย ไม่ยอมฟังเสียงใดๆ เกิดบันดาลโทสะอย่างแรงกล้า
คว้าได้ไม้แอกน้อยเข้าตีแม่ที่แก่ชราจนล้มลงแล้วก็เดินไปกินข้าว กินข้าวจนอิ่มแล้วแต่ข้าวยังไม่หมดกล่อง
จึงรู้สึกผิดชอบชั่วดี รีบวิ่งไปดูอาการของแม่และเข้าสวมกอดแม่

อนิจจา แม่สิ้นใจไปเสียแล้ว..

ชายหนุ่มร้อยไห้โฮ สำนึกผิดที่ฆ่าแม่ของตนเองด้วยอารมณ์เพียงชั้ววูบ
ไม่รู้จะทำประการใดดี จึงเข้ากราบ นมัสการสมภารวัดเล่าเรื่องให้ท่านฟังโดยละเอียด

สมภารสอนว่า "การฆ่าบิดามารดาผู้บังเกิดเกล้าของตนเองนั้นเป็นบาปหนัก เป็นมาตุฆาต
ต้องตกนรกอเวจีตายแล้วไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดเป็นคนอีก
มีทางเดียวจะให้บาปเบาลงได้ก็ด้วยการสร้างธาตุก่อกวมกระดูกแม่ไว้
ให้สูงเท่านกเขาเหิน จะได้เป็นการไถ่บาปหนักให้เป็นเบาลงได้บ้าง"

เมื่อชายหนุ่มปลงศพแม่แล้ว ขอร้องชักชวนญาติมิตรชาวบ้านช่วยกันปั้นอิฐก่อเป็นธาตุเจดีย์บรรจุอัฐิแม่ไว้
จึงให้ชื่อว่า "ธาตุก่องข้าวน้อยฆ่าแม่" จนตราบทุกวันนี้

ทุกวันนี้มีผู้มากราบธาตุก่องข้าวน้อยฯทุกวันเพื่อขอขมาลาโทษเหมือนเป็นการไถ่บาปที่ทำให้พ่อแม่เสียใจ
บางคนเมื่อมีลูกแล้วถึงรู้ว่าบุญคุณแม่มากสุดเหลือคณานับ เพิ่งรู้ว่าเลี้ยงดูลูกนั้นยากหนักหนาขนาดไหน
จึงมาสำนึกที่ทำให้แม่ต้องเสียใจ บ้างก็มากราบไหว้เพื่อรำลึกถึงบุญคุณแม่

คติ:ทำดีกับพ่อแม่ยามเมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่ดีว่า สำนึกได้เมื่อท่านจากไป

พระครูวิมลสุวรรณคุณ เจ้าอาวาสวัดทุ่งสะเดา และเจ้าคณะตำบลตาดทอง อ.เมือง จ.ยโสธร เล่าว่า
ธาตุก่องข้าวน้อยที่วัดทุ่งสะเดานั้น มีตำนานคล้ายธาตุก่องข้าวน้อยที่บ้านตาดทองเช่นกัน แต่จะเป็นธาตุแม่หรือธาตุลูกไม่มีหลักฐาน
จากอดีตที่ยาวนาน ชาวบ้านตาดทองและบ้านสะเดาต่างมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดตลอดมา เพราะเป็นเครือญาติมาชั่วหลายอายุคน
จากประวัติที่เล่าสืบต่อกันมายาวนานจากผู้สูงอายุ ทั้งที่ยังมีชีวิตและที่เสียชีวิตไปแล้ว ทุกคนบอกว่าเจดีย์ที่บริเวณวัดทุ่งสะเดา คือ
ธาตุก่องข้าวน้อย แต่จะเป็นธาตุลูก หรือธาตุแม่นั้น ไม่มีหลักฐาน หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรก็ไม่มี
เนื่องจากหอไตรที่เก็บประวัติและใบลานของวัดถูกไฟไหม้เสียหายไปหมดสิ้น
เจ้าอาวาสที่อยู่ประจำทุกวันนี้ก็ได้ยินเพียงคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

สำหรับเหตุผลที่คนนิยมมาไหว้ธาตุก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ นายสุวรรณ ขลุ่ยเงิน อายุ ๗๙ ปี ผู้ดูแลธาตุก่องข้าวน้อย บอกว่า
ในแต่ละวันมีผู้คนทั้งชาวไทยและต่างชาติ มาสักการบูชาไม่น้อยกว่า ๑๐๐ คน ถ้าเป็นหน้าเทศกาลปีใหม่ หรือสงกรานต์
จะมีไม่น้อยกว่า ๕๐๐ คน เพื่อขอโชคลาภ บางคนมากราบไหว้เพื่อขอขมาลาโทษ เหมือนเป็นการไถ่บาปที่ทำให้พ่อแม่เสียใจ

นางบังอร เกสรศาสตร์ อายุ ๓๘ ปี ชาว จ.อุบลราชธานี เหมารถมากับญาติ ๑๐ คน ให้เหตุผลการมาไหว้ธาตุก่องข้าวน้อยว่า
“เหตุที่ตั้งใจมากราบไหว้เพราะทำสิ่งที่ไม่ดีกับแม่ตั้งแต่ยังเป็นสาว โดยทำให้แม่เสียใจจนแม่ตรอมใจตาย ด้วยความสำนึกผิด
และภาพที่ทำไม่ดีกับแม่ตามหลอกหลอนอยู่ตลอด เมื่อมีลูกถึงรู้ว่าบุญคุณแม่สุดเหลือคณานับ ไม่สามารถจะบรรยายได้ เพิ่งรู้ว่า
เลี้ยงดูลูกนั้นยากหนักหนาขนาดไหน จึงมาสำนึกที่ทำให้แม่ต้องเสียใจด้วยการกราบไหว้ธาตุก่องข้าวน้อยทุกปี เพื่อรำลึกถึงบุญคุณแม่”

มาตุฆาต-ครุกรรม

พระอาจารย์สุขเกษม เขมสุโข พระวัดประดู่ธรรมาธิปัตย์ กรุงเทพฯ อธิบายว่า กรรมหนัก มีคำที่มีความหมายเหมือนกันอยู่ ๒ คำ คือ
อนันตริยกรรม (อะ-นัน-ตะ-ริ-ยะ-กำ) และ ครุกรรม (คะ-รุ-กำ)
แต่คำว่า ครุกรรม มีความหมายทั้งกรรมฝ่ายที่เป็นกุศล คือ ฝ่ายดี และฝ่ายที่เป็นอกุศล คือ ฝ่ายไม่ดี

ครุกรรมที่เป็นกุศลได้แก่ฌานสมาบัติ ๘ ผู้ได้ฌานสมาบัติชื่อว่าได้ทำกรรมฝ่ายกุศลที่ดีที่สุด
เมื่อสิ้นชีวิตแล้วย่อมได้เกิดในพรหมโลกทันที ส่วนครุกรรมที่เป็นฝ่ายอกุศล ซึ่งมีผลมาก มีโทษรุนแรงที่สุด
ตัดทางสวรรค์ ตัดทางนิพพาน มีการกระทำอยู่ ๕ ประการที่ถือว่าเป็นกรรมหนัก คือ
๑. มาตุฆาต หมายถึง ฆ่ามารดา
๒. ปิตุฆาต หมายถึง ฆ่าบิดา
๓. อรหันตฆาต หมายถึง ฆ่าพระอรหันต์
๔. โลหิตุปบาท หมายถึง ทำร้ายพระพุทธเจ้าจนถึงยังพระโลหิตให้ห้อขึ้นไป
และ ๕.สังฆเภท หมายถึง ทำสงฆ์ให้แตกกัน

มาตุฆาต แปลว่า ฆ่ามารดา หมายถึง การทำให้มารดาผู้บังเกิดเกล้าเสียชีวิต
เป็นกรรมที่ให้ผลไม่มีระหว่างกรรมที่ให้ผลทันทีหลังจากตายไป ไม่มีกรรมอื่นมาให้ผลคั่นกลาง เป็นบาปที่สุดยิ่งกว่ากรรมใดๆ
เมื่อผู้ทำตายไปย่อมตกนรกทันที แม้จะทำบุญอื่นไว้มาก ก็ต้องไปรับผลกรรมนั้นก่อน
และจัดเป็นกรรมที่หนักที่สุด ไม่มีกรรมอื่นที่จะหนักเท่า
ผู้ทำกรรมนี้แล้วย่อมถูกลงโทษในนรกให้ได้รับทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

นอกจากนี้แล้วในพระวินัยท่านกำหนดไว้ว่า
“เมื่อผู้ใดทำมาตุฆาต ผู้นั้นเป็นผู้ต้องห้ามมิให้บรรพชาอุปสมบทเด็ดขาด เช่นเดียวกับผู้ทำอนันตริยกรรมข้ออื่นๆ”

พระอาจารย์สุขเกษม ให้คติธรรมด้วยว่า การสำนึกถึงบุญคุณพ่อแม่เป็นเรื่องดี
แต่จะมีประโยชน์อะไรสำหรับผู้ที่สำนึกบุญคุณของท่านเมื่อท่านจากโลกนี้ไปแล้ว
การทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ท่านไม่เท่ากับทำความดีต่อท่าน

การเลี้ยงดูท่าน เชื่อฟังคำสั่งสอนของท่าน เท่ากับได้ทำบุญกับพระอรหันต์เลยทีเดียว
เพราะพ่อแม่ถือว่าเป็นพระอรหันต์ของลูกทุกๆ คน

ขอสรรเสริญคุณ ทำมะตง เป็นผู้มีความรู้เชี่ยวชาญดีจริงๆครับ รายละเอียดครอบคลุมดีครับ

คำว่า "ก่องข้าว" เป็นภาษาอีสาน มีรูปลักษณะเหมือนธาตุหรือเจดีย์ ที่เราเห็นในรูปที่คุณทำมะตงนำมาลงไว้ให้เห็น รูปทรงสูงๆนั่นแหละครับ แต่ไม่รวมฐานล่างที่เป็นสีขาวๆนะครับ คำว่า"ก่อง" ในภาษาอีสาน ก็ตรงกับคำว่า "กล่อง" ในภาษาไทย ภาษาอีสานดั้งเดิมส่วนใหญ่จะไม่มีคำควบกล้ำครับ เช่นคำว่า "ปลา" คนอีสานจะใช้คำว่า "ปา" คำว่า "อัปรีย์" ภาษาอีสานใช้คำว่า "อัปปี" บางคำความหมายอย่างเดียวกัน บางคำความหมายใกล้เคียงกันครับ

ส่วนประวัติ คุณทำมะตง นำมาเสนอโดยละเอียดแล้ว

ปัจจุบันนี้คนบ้านสะเดาส่วนใหญ่ก็ยังบอกกันมาต่อๆกันว่า ธาตุก่องข้าวน้อยบ้านสะเดา เกิดก่อนก่องข้าวน้อยบ้านตาดทอง แต่ที่บ้านตาดทอง เป็นทางผ่านจากจังหวัดยโสธร ไปอุบลราชธานี คนที่ผ่านทางนี้ก็พากันแวะชม ก็เลยถือกันว่า นี่แหละคือธาตุก่องข้าวน้อย ส่วนบ้านสะเดา เป็นทางผ่านจากยโสธรไปทางอำนาจเจริญ และพระธาตุก็อยู่ลึกจากถนนเข้าไปอีก คนทั่วไปจึงไม่ค่อยรู้จัก และส่วนใหญ่ก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนด้วยว่ามีธาตุก่องข้าวน้อยอีกแห่งหนึ่ง คือที่บ้าน สะเดาส่วนเรื่องราวนั้นก็เป็นตำนานเล่ากันสืบต่อกันมา แล้วของใครสร้างก่อนหลังอย่างไรก็ไม่อาจจะพิสูจน์ได้ชัดเจน เหมือนกับที่คุณทำมะตงว่านั่นแหละ

ไอซ์ขอบพระคุณ คุณหมอ และพี่ทำมะตงมากน่ะค่ะ
ที่มาเข้าตอบให้ความรู้กับไอซ์น่ะค่ะ...เข้าใจอะไรได้มากขึ้นค่ะ
โมทนา สาธุค่ะ

ธาตุก่องข้าวน้อย คุณหมอ กับพี่ทำมะตง เคยไปหรือยังค่ะ

ใครเคยไป ธาตุก่องข้าวน้อย บ้างแล้วค่ะ...

ุ

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่มีเขาเหรอค่ะ

ไอซ์อยากไปค่ะ ......

พร้อมเมื่อไรจะบอกครับ

โย้...ได้คนไปเป็นเพื่อนหนึ่งคนละ หายกลัวผีแล้วววว

ชีวิตของคนเราย่อมผ่านการเกิดมานับครั้งไม่ถ้วน อยู่ที่ว่า ใครจะเชื่อการเกิดในอดีตชาติหรือไม่ และไม่สามารถบังคับให้ใครเชื่อกันได้
ใครเชื่อ..และมุ่งปฏิบัติธรรมโดยไม่มีความประมาทในจิต ผู้นั้นก็ย่อมไม่ลำบากในอนาคตชาติ แต่ถ้าผู้ใดไม่ปฏิบัติกุศลธรรม มีแต่กระทำ
ตามทางบาปทั้งหลาย เมื่อเวลาลงสู่นรก ก็มีแต่ความทุกข์ทรมาณ เมื่อมาเกิดใหม่ก็หาได้สำนึกในบาปนั้นไม่ จนกว่าจะได้พยายามกระทำ
ความดีสะสมมากขึ้นเมื่อไร จึงจะประสบธรรมกับเขาบ้าง แม้พระพุทธองค์ยังเลือกการสั่งสอน โดยเปรียบจากบัวสี่เหล่า

ดูจากการตอบปัญหาของคุณไทเท ก็น่ายินดีที่มีจิตใจหนักแน่นมาก น่าจะได้รับผลของการปฏิบัติธรรมตามภูมิธรรมต่อไปนะครับ

ไม่เห็นมีใครตรวจดูอดีตชาติของไอซ์ิ บ้างเลยล่ะค่ะ.....หรือต้องไปหาคนตรวจดูให้เองเหมือนดูดวงอะไรประมาณนี้หรือป่าวค่ะ ?
ถ้าใช่ไอซ์ก็คงไม่รู้ในเรื่องอดีตชาติหรอกค่ะ (เพราะไม่ได้สนใจในเรื่องการดูดวงน่ะค่ะ)

แต่ถ้าไอซ์จำได้ว่า เคยตั้งอธิษฐานบารมีในอดีตชาติไว้ให้สำเร็จบรรลุธรรมในแต่ละชาติ ได้ก็ดีน่ะค่ะ ไอซ์จะไม่หลงทางในการปฏิบัติกุศลธรรม แล้วไอซ์จะได้ก้าวเดินตามรอยเดิมที่ตั้งมั่นนั้นอย่างถูกต้อง


แคร่ก...แคร่ก...เจ็บคอ เสียงหาย...

อย่าละเลยการอ่าน "เปลี่ยนความเห็น" ของหลวงพ่อทูลนะครับ อ่านให้ละเอียดด้วยนะ
เพราะการปฏิบัติที่ได้ผล อยู่กับการพิจารณาในเรื่องเปลี่ยนความเห็นนี่ละครับ

แต่ว่าพิมพ์ช้าไปหน่อยครับ จะพยายามพิมพ์ต่อไปครับ